Jako jednostka ludzka odczuwająca niezwykle silnie wszelkie zmiany atmosferyczne, nie pospałam sobie za długo tej nocy. Albowiem moja głowę rozsadzał ból. Dlatego dzisiejszy dzień to dzień przetrwalnika, dzień do jak najszybszego przeżycia. Niestety zakupilam bilety do kina na „Wielkiego Mart’ego” na dzisiejsze popołudnie, ale liczę w duchu, że po południu sytuacja zmienianie na lepsze. Swoją drogą – powariowali z tymi filmami po dwie i pół do trzech godzin. Razem z reklamami to około trzy godziny, plus dojście i powrót. Uwielbiam, kiedy historia zamyka się zgrabnie w złotych dziewięćdziesięciu – stu minutach.
Co do filmu – bardzo chcę go zobaczyć, ale mam nadzieję, że nie będzie taki szybki i chaotyczny jak „Nieoszlifowane diamenty”. Tego ostatniego obejrzałam około pół godziny z dużym wysiłkiem, bo jego chaos mnie przytłoczył i przegrałam sromotnie z tempem narracji i montażu, oraz kręcącym się jak owsik Adamem Sandlerem. Chociaż był to dobry film, okazał się być po prostu „za bardzo” na moje kruche unerwienie.
No ale pozostaję w nadziei. Ciekawe czy i ile będzie dziś chrapów? Poproszę współtowarzyszy, żeby mnie trącali w takim wypadku.
A póki co jest już dla Was wszystko przygotowane. Oto, co możecie dziś u nas zjeść, oprócz stałego menu rzecz jasna:
- krem z groszku z jogurtem i miętą
- makaron tagliatelle alla putanesca z oliwkami, kaparami i pomidorami, posypany serem grana padano i natką pietruszki
- tarta z pieczoną dynią, kozim serem i suszonymi pomidorami.