Kiedy nasz pociąg do Wrocławia zatrzymał się między stacjami, spojrzałyśmy na siebie z trwogą – wszak ja i moja siostra Ewa w podróży to zawsze kłopoty. Ale pani z głośnika uspokoiła, że to postój techniczny przewidziany w rozkładzie. Po postoju technicznym przewidzianym w rozkładzie, głos pani z głośników rozwiał nasze wątpliwości. Otóż przewidziany postój (techniczny) spowodował siedmiominutowe opóźnienie. Dodajcie do tego współpasażera, którego okradziono w momencie ruszenia pociągu, a wyjdzie na to samo co zwykle – my dwie w podróży równa się kłopoty. Tym razem kłopoty przeszły na kogoś innego z naszego najbliższego otoczenia. Na szczęście złodziej okazał się ludzkim panem – ukradł tylko banknoty (o niewielkich nominałach, bo tylko takie w portfelu były), oraz kartę. Z kartą poszedł od razu do bankomatu na Bosacką, gdzie próbował wypłacić osiemset złotych, na PIN wyciągnięty z kapelusza (chociaż i tak wszyscy wiemy, skąd go wyciągnął), wiec karta została zablokowana. Zostawił właścicielowi wszystkie dokumenty i bilon, wiec zgodnie orzekliśmy że to jakiś rodzynek, jakiś doliniarz starej daty i niemalże Arsen Lupin. Okradziony współpasażer poprosił, żebyśmy z siostrą na drugi raz dały mu cynk, którym pociągiem jedziemy, wtedy będzie miał szansę wybrać inny – dla własnego bezpieczeństwa.
Ale potem już wszystko poszło gładko i nic nam nie zmąciło wycieczki do Wrocławia.
A dziś już jesteśmy tu dla Was, lancz praktycznie zrobiony – trzeba tylko jeszcze zblendować zupę. Propozycje są następujące:
- krem z soczewicy i marchewki
- tagliatelle z pesto z bazylii, pomidorami i grana padano
- tarta szparagowa z mozzarellą i pestkami słonecznika
- tarta czekoladowo – kajmakowa.